Προς

Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο

(Κοινοποίηση Δ/ντή ΚΑΦΕ)

 

 

Σχετικό :

Δημοσίευμα Κτηνιατρικής ενημέρωσης τεύχος 72 σελ. 45 περί «Συνταγής Κτηνιατρικών Φαρμάκων για τα παραγωγικά Ζώα» επιστολή Δ/ντή ΚΑΦΕ κου Παπαδόπουλου.

 

Κύριοι

Με την παρούσα καταθέτω τις απόψεις μου, σε ότι αφορά στις προτάσεις του Δ/ντή ΚΑΦΕ και παρακαλώ για ανάλογη δημοσίευση στο περιοδικό, όπως επίσης θα επιθυμούσα και να ενημερωθώ, μέσω του περιοδικού του συλλόγου μας, για τον διαπραγματευτικό και διεκδικητικό σχεδιασμό του ΠΚΣ, επί των θεμάτων αυτών.

 

Κατ’ αρχάς για να αποδίδονται κάθε φορά τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, να παρατεθούν τα εξής :

 

1.             Την ευθύνη εφαρμογής των νόμων, εν προκειμένω, την έχουν οι κτηνιατρικές υπηρεσίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Για να αξιολογηθεί η πρόταση του Δ/ντή ΚΑΦΕ, να αποκωδικοποιηθούν οι προθέσεις της πρότασης του, ως προς τα προτεινόμενα μέτρα και να αντιληφθούμε παράλληλα γιατί χρειάζεται αναμόρφωση και σε ποια σημεία το νομοθετικό πλαίσιο, θα βοηθούσε να ξέρουμε τι έπραξαν οι παραπάνω υπηρεσίες, μέχρι σήμερα για την εφαρμογή του νόμου 2538 του 1997 και της Υπ. Απ. 310584 του 1998 και προς ποια κατεύθυνση, τι πρόστιμα έχει πληρώσει η χώρα μας στην Ε.Ε. γι’ αυτή την απραξία, σε ποιους και ποιες επιμερίστηκαν ευθύνες.

2.             Η αναρχία στην αγορά των κτηνιατρικών φαρμάκων δεν αφορά βασικά στους κτηνιάτρους, που έτσι ή αλλιώς με τις τελευταίες αλλαγές στην Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και τυπικά πλέον, η συνταγογράφησή των κτηνιατρικών φαρμάκων είναι αποκλειστικής ευθύνης και αρμοδιότητας τους, ενώ κατά τεκμήριο τα σφάλματα και οι υπερβολές στη καθημερινή πρακτική κτηνιάτρων δεν μπορούν και δεν είναι παρά ελάχιστου ποιοτικού κόστους, για την κτηνοτροφία και την προστασία της δημόσιας υγείας.

3.             Βεβαίως και έχουν ευθύνες οι κτηνίατροι, όμως αυτές εξαντλούνται στον τύπο και όχι στην ουσία και αφορούν στο ότι, διαθέτουν τα κτηνιατρικά φάρμακα στην αγορά, χωρίς ικανοποιητικό βαθμό τεκμηρίωσης των ενεργειών τους και δεν εφαρμόζουν τους προβλεπόμενους από το νόμο κανόνες ιχνηλασιμότητας.

4.             Επί της ουσίας θεωρώ βέβαιο ότι (απ’ αυτού θα βοηθούσε η κοινοποίηση των στοιχείων του ΕΟΦ) η ευθύνη των κτηνιάτρων ελευθέρων επαγγελματιών κτηνιάτρων στη διάθεση κτηνιατρικών φαρμάκων είναι ακόμη μικρότερης σημασίας, αφού η ποσότητα κτηνιατρικών φαρμάκων που διαθέτουν αυτοί στους κτηνοτρόφους μακράν απέχει του συνόλου, που διαθέτουν οι εταιρείες κτηνιατρικών φαρμάκων στην αγορά.

 

Όσον δε αφορά αυτή καθ’ εαυτή την πρόταση του Δ/ντή ΚΑΦΕ θεωρώ ότι αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη και κατά τον τύπο και κατά την ουσία της αφού :

·         Καμία αρμοδιότητα δεν έχει η ΚΑΦΕ να ορίσει ενιαίο τύπου εντύπου συνταγής για τους κτηνιάτρους και μάλιστα τους ιδιώτες, πέρα από τον ορισμό των ελαχίστων απαιτουμένων στοιχείων και πληροφοριών, που πρέπει να φέρει η κτηνιατρική συνταγή και του μέρους αυτών των πληροφοριών που ο κτηνίατρος οφείλει να μεταβιβάζει αρμοδίως στις κτηνιατρικές υπηρεσίες.

·         Καμία αρμοδιότητα δεν έχει η ΚΑΦΕ να συλλέγει στοιχεία, για το πελατολόγιο των κτηνιάτρων, μαζεύοντας τα στελέχη των συνταγολογίων τους.

·         Καμία αρμοδιότητα δεν έχει η ΚΑΦΕ να ορίζει το πλήθος των αντιγράφων της συνταγής, που ο επαγγελματίας επιθυμεί να εκδίδει, για την διεύρυνση της τεκμηρίωσης και της αξιοπιστίας των παρεχόμενων από μέρους του υπηρεσιών και τη μεγαλύτερη κατά το δυνατόν διασπορά πληροφορίας που αφορά στην ιχνηλασιμότητα των κτηνιατρικών φαρμάκων και τη προστασία της δημόσιας υγείας.

·         Καμία αρμοδιότητα δεν έχει η ΚΑΦΕ στην εποχή της πληροφορικής να υποχρεώνει σε χειρόγραφη διεκπεραίωση των ενεργειών, που αφορούν στην κτηνιατρική συνταγή και την ενημέρωση αντίστοιχων αρχείων  που αφορούν στην ιχνηλασιμότητα των κτηνιατρικών φαρμάκων.

·         Καμία ελεγκτική αρμοδιότητα δεν θα έχει η ΚΑΦΕ, σε ότι αφορά την κυκλοφορία των κτηνιατρικών φαρμάκων, εάν έστω και ένας κτηνίατρος δημόσιος υπάλληλος συνταγογραφεί κτηνιατρικά φάρμακα. Αυτό είναι βέβαιο δε ότι θα συμβεί αφού στο προτεινόμενο σχέδιο ο δημόσιος κτηνίατρος, που θα θεωρεί συνταγολόγια, μπορεί να παρέχει κτηνιατρικές υπηρεσίες συνταγογράφοντας και να ελέγχει ως αρμόδιος δημόσιος λειτουργός, τους εν δυνάμει ανταγωνιστές του βάση της πρότασης ιδιώτες κτηνίατρους, συλλέγοντας μάλιστα και τα συνταγολόγια τους στο γραφείο του. Εκτός βεβαίως, αν για την ΚΑΦΕ δεν ισχύει το νομικό κεκτημένο περί, διάκρισης των αρμοδιοτήτων, ελεγκτού και ελεγχομένου ή οι αρμόδιοι του υπουργείου Αγροτικής ανάπτυξης προτίθενται να νομοθετήσουν για το σκοπό αυτό ανεξάρτητη αρχή, που θα διενεργεί τους εν λόγω ελέγχους. 

 

Όσον αφορά δε στη φιλοσοφία της πρότασης πέραν των παραπάνω κατατεθειμένων ενστάσεων, θα ήταν χρήσιμο να αντιληφθεί κανείς το σκεπτικό της παραπάνω πρότασης και για το σκοπό αυτό παραθέτονται στον αντίποδα της οι παρακάτω προβληματισμοί και σκέψεις, για εννοιολογική και επιστημονική συσχέτιση.

 

Κατ’ αρχάς στη πρόταση υιοθετείται  η αντιεπιστημονική διάκριση της κτηνιατρικής συνταγής σε αυτή των παραγωγικών ζώων και προφανώς και σε κάποια άλλη, που δεν αφορά τα παραγωγικά ζώα.

Και είναι αντιεπιστημονική αυτή η διάκριση γιατί η κτηνιατρική συνταγή είναι μία ενιαία αδιαίρετη και τρισυπόστατη και αφορά :

·                        και στην προτεινόμενη από τον κτηνίατρο θεραπευτική αγωγή και την υπολειμματικότητα της στο κτηνοτροφικό προϊόν,

·                        και την τεκμηρίωση της κτηνιατρικής πράξης

·                        και στην ιχνηλασιμότητα των κτηνιατρικών φαρμάκων

με το τελευταίο να είναι ιδιαίτερης σημασίας, αφού στην Ευρωπαϊκή Φαρμακευτική νομοθεσία και στον Καν. 178 της Ε.Ε. η προσέγγιση θεμάτων, που αφορούν στα  κτηνιατρικά φάρμακα γίνεται με παραμέτρους προστασίας της δημόσιας υγείας και περιβαλλοντικής προσέγγισης, που αφορούν, στη διασπορά χημικών και βιολογικών προϊόντων, στις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον κ.ο.κ.

Κατά συνέπεια η όποια διαφοροποίησή στο περιεχόμενο της κτηνιατρικής συνταγής, που απαντάται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία αφορά μόνο στην ελαστικότητα συνταγογράφησης διαφόρων σκευασμάτων, όπως και του τρόπου χρήσης τους, σε ότι αφορά στα μη παραγωγικά ζώα.

 

Είναι δεδομένο, ακόμα ότι μεγάλες ποσότητες κτηνιατρικών φαρμάκων διακινούνται λάθρα χωρίς κτηνιατρική συνταγή και τελείως ανεξέλεγκτα, από εταιρείες και γυρολόγους, κτηνιάτρους και μη, υπαλλήλους και ιδιώτες, που διαθέτουν αυτά απ’ ευθείας στους κτηνοτρόφους,

Είναι απορίας άξιον λοιπόν, πως οι ελεγκτικοί μηχανισμοί στο επίπεδο της εκμετάλλευσης, θα διαπιστώνουν χωρίς αντίγραφο συνταγής στα χέρια του κτηνοτρόφου, αν τα φάρμακα, που έχει στην κατοχή του, είναι προϊόν νόμιμης συνταγογράφησης ή όχι, ή είναι προϊόν επανεκτέλεσης συνταγής, με φάρμακα παράνομα εισηγμένα  ή παραχθέντα στη χώρα μας, φαινόμενο που θα λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, εξ αυτού του λόγου και μόνον. Οφείλει λοιπόν ο συντάκτης της πρότασης, να εξηγήσει τουλάχιστον αν αφορά τελικά στις υπηρεσίες του υπουργείου, η πάταξη της λαθραίας διακίνησης κτηνιατρικών φαρμάκων, ή όχι και πως αυτό θα γίνει εφικτό μέσα από την πρόταση του.

Ακόμα χάριν του επί της ουσίας σχολιασμού της πρότασης και της ικανότητας της, να οδηγήσει στην επίλυση των θεμάτων, που πραγματεύεται, υποβάλλονται τα παρακάτω ρητορικά και απαντητικά στην ουσία τους ερωτήματα.

·               αντιλαμβάνονται οι συντάκτες της παραπάνω πρότασης, ότι το συνοθύλευμα συνταγογραφούντων κτηνιάτρων, ελεγκτών και ελεγχομένων, που οδηγεί η πρόταση τους θα έχει σαν αποτέλεσμα στην ανεξέλεγκτη νομιμοφανή διακίνηση κτηνιατρικών φαρμάκων,  από κάθε λογής εταιρεία κτηνιατρικών φαρμάκων, μέσω συνταγών ευκαιρίας, που θα χορηγούν επί παραγγελία και αμοιβή φυσικά, κτηνίατροι κάτοχοι συνταγολογίων, που επιπλέον δε θα χρειάζεται, να αποδεικνύουν την δυνατότητα τους, να παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες ; 

·               αντιλαμβάνονται οι συντάκτες της παραπάνω πρότασης, ότι θα είναι αδύνατον να τεκμηριωθεί έλεγχος σε συνταγογραφούντες κτηνιάτρους του δημοσίου από συναδέλφους τους υπαλλήλους αυτής της ίδιας της υπηρεσίας στην οποία και αυτοί οι ίδιοι υπηρετούν, ενώ αυτόματα καθίσταται προβληματικός και ο έλεγχος των ιδιωτών;

·               αντιλαμβάνονται οι συντάκτες της παραπάνω πρότασης, ότι με τους νομικούς ακροβατισμούς της πρότασής τους, διαπλέκουν τους υφιστάμενους τους, σε εμπορικές πράξεις;

·               αντιλαμβάνονται οι συντάκτες της παραπάνω πρότασης, ότι αν υιοθετηθεί η πρόταση τους, σε λίγα χρόνια η χώρα μας θα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη δαπάνη κτηνιατρικών φαρμάκων, κατά κεφαλή μη παραγωγικού ζώου ;

·               αντιλαμβάνονται, ότι οφείλουν να παρακολουθούν την κοινή εμπειρία, πριν καταθέτουν δημοσίως  απόψεις; Θα πρότειναν για παράδειγμα στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου οικονομικών, για την πάταξη της φοροδιαφυγής να κυκλοφορήσει ενιαίο έντυπο τιμολογίων και να το διανείμει στους επαγγελματίες, ή στο υπουργείο υγείας να αντικαταστήσει τα ατομικά βιβλιάρια ασθενείας, με ένα ενιαίο έντυπο, που θα διανέμονταν στους γιατρούς και τι υποδοχής θα τύχαιναν τέτοιου είδους προτάσεις και από την πολιτεία και από την κοινωνία;

 

Τέλος, επειδή ως κτηνίατρος τυγχάνω ατελών, περί των νομικών θεμάτων, γνώσεων, θέτω εαυτόν, εν αναμονή οποιωνδήποτε πειστικών απαντήσεων. Πάντως οι εποχές των «uniforms», θέλω να πιστεύω, ότι έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, και για την χώρα μας.

Με εκτίμηση

 

Γιάννης Γουλιμής

Κτηνίατρος

Υ.Γ.

 

Από ετών έχω καταθέσει πρόταση, για την παραγωγή νομοθετικού έργου, σε ότι αφορά την διακίνηση των κτηνιατρικών φαρμάκων, που θα απαντά με σαφή και ενιαίο κάθε φορά  τρόπο στα εξής ερωτήματα.

Ποιοι και υπό ποίες προϋποθέσεις δικαιούνται να καταναλώνουν κτηνιατρικά φάρμακα.

Ποιοι και υπό ποίες προϋποθέσεις δικαιούνται να διαθέτουν στην κατανάλωση κτηνιατρικά φάρμακα.

Αντί  αυτού, υιοθετούνται αποσπασματικές διατάξεις, που άλλοτε αφορούν στη διακίνηση των φαρμάκων, άλλοτε στην εναρμόνιση του δικαίου μας, άλλοτε στη λειτουργία των καταστημάτων πώλησης κτηνιατρικών φαρμάκων, άλλοτε στη συνταγή  κλπ. οδηγώντας κάθε φορά τον νομοθέτη σε αδιέξοδο και την εκτελεστική εξουσία σε αδυναμία εφαρμογής των νόμων.

Κατά τα λοιπά εμμένω :

·               στο ότι, πρώτος σκοπός του κτηνιάτρου είναι η προστασία της υγείας των ζώων και όχι η θεραπεία τους

·               στην επάρκεια του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου και του αντίστοιχου εναρμονισμένου δικαίου, εφόσον δεν γίνεται επιλεκτική χρήση των διατάξεων του, σε βάρος των Ελλήνων ιδιωτών κτηνιάτρων.

·               στην διάκριση αρμοδιοτήτων, προς κάθε κατεύθυνση

·               στην εξασφάλιση άνετης οικονομικής πρόσβασης των κτηνοτρόφων, σε υπηρεσίες αξιόπιστης και τεκμηριωμένης κτηνιατρικής περίθαλψης,

·               και στη γενική  σε παγκόσμιο επίπεδο παραδοχή, ό,τι η κτηνιατρική περίθαλψη είναι και οφείλει να είναι, νοσοκομειακού τύπου, αφού ο κλινικός κτηνίατρος, εκτός από το να προτείνει θεραπεία οφείλει και να την εφαρμόζει και να παρακολουθεί τα αποτελέσματά της στερούμενος της δυνατότητας παραπομπής των περιστατικών, που περιθάλπει σε δευτεροβάθμιες κτηνιατρικές μονάδες περίθαλψης, κυρίως για λόγους οικονομικούς και υποδομών.